Tegels zie je overal. Op de vloer, aan de muur van grootmoeders keuken en in de schouw. Ook in de middeleeuwen waren de mensen al op de hoogte van hoe veelzijdig tegels zijn, niet enkel als vloer maar als versiering. Een simpele tegel werd getransformeerd tot waardig kunstobject en beurde de ruimtes, waaronder de abtswoning en het lavatorium, van de abdij op. Reis in dit artikel mee door de tijd en ontdek de intrigerende collectie van het Abdijmuseum en hoe decoratieve tegels zijn geëvolueerd doorheen de jaren.

De collectie van het Abdijmuseum omvat meer dan 12800 geregistreerde tegels. Op het eerste gezicht lijken ze eenvoudig, maar tegeldecoraties vertellen ons verrassend veel over het verleden. Ze geven ons inzicht in de structurering van de ruimte, de plaatsing van de meubels en zelfs in rituelen en handelingen - vooral als ze in situ worden teruggevonden. Dat wil zeggen dat ze nog op hun originele plaats en in positie lagen.

Een van de belangrijke stukken in onze collectie is de kopie van Pourbus’ fenomenale werk “Plan van de Duinenabdij” (1580) door kunstschilder Lionel Poupaert uit 1957.